جايي خواندم یکی از بهترین تکنیکهاي مذاکره این است که درخواستهایی پیدا کرد که برای تماشگران کاملا منطقی بنظر رسد و اگر روزي طرف مقابل مذاکره با آنها مخالفت كرد و البته بدلایلی حاضر به گفتنشان نبود  ، توضيح اين درخواست ها براي تماشاگران، باعث مشخص شدن طرف مذاكره اي كه بی‌منطق و دّگم است، گردد. شايد بر اين اساس شما بتوانيد قضاوت كنيد كه وقتي مثلا رئيس جمهور ايران درباره مذاكره با آمريكا گفته است: "ما در جواب درخواست‌ مذاكره به آمريكايي‌ها مي‌گفتيم كه اعتمادي به آنها نداريم، اما در مقابل درخواست مردم، دولت و بزرگان عراق، بي‌تفاوت نمانديم و اعلام كرديم به صورت مشروط و با در نظر گرفتن همه منافع عراقي‌ها و دنياي اسلام، ضمن مشورت با كشورهاي اسلامي، با آمريكا درباره عراق مذاكره مي‌كنيم هرچند كه اساسا به آمريكايي‌ها اعتماد نداريم. "چقدر منطقي است؟