اول اینکه برخی دوستان کمر همت بسته اند و طوری همه چیز جشنواره را زیر سوال می برند که به امید خدا و همت ایشان ، اين آخرين جشنواره بود و همه طرح‌هاي بعدي مثل باشگاه وبلاگ نويسان و كارگاه‌هاي ماهانه در حال بر باد رفتن است. دوم اينكه ظرفيت باخت داشتن ، مهمترين شرط بازي كردن است. سوم اينكه به گمان من بسياري از انتقادات از صلابت لازم برخوردار نيستند و يا از سر ناآگاهي صورت گرفته است. مثلا اينكه چرا نام داوران اعلام نشد. خيلي طبيعي است كه اين كار براي سلامت بيشتر داوري انجام شد. داوران از ۱۵ روز پيش از مراسم اختتاميه كاملا مشخص شده بودند ، اين داوران پس از  رايزني با يك جمع ۱۵ نفره برگزيده شدند. ليست وبلاگها ده روز قبل از برگزاري در اختيار آنها قرار گرفت و به عنوان نمونه در بخش وبلاگ هاي علم و فناوري، يك روز قبل از جشنواره نتايج اعلام شده بود. يا اينكه گفته شده اسم وبلاگي در ليست بوده ولي ثبت نام نكرده. احتمالا چون بعضي‌ها خيلي خوشگل بوده اند ، اعضاي شوراي سياستگذاري جشنواره عاشق چشم و ابرويشان شده بودند. نكته اينكه اسم همين وبلاگ بيش از ده روز بر روي سايت جشنواره اعلام شده بود ولي صداي اعتراضي بلند نشد. پيشنهاد فعلي من اين است كه در طول هفته ، مثلا سه شنبه جلسه‌اي برگزار شود و كساني كه نقد دارند ، در آن جلسه صحبت كنند و گزارش جلسه هم براي مديريت شركت و هيئت داوران فرستاده شود. كساني كه موافق هستند ، تا فردا آمادگي خود را اعلام كنند. اگر پيشنهاد ديگري هم هست، ارائه شود تا ببينيم چه مي شود كرد.