نكته اول : در جريان سخنراني هاشمي رفسنجاني در قم ، چند معترض كه گويا سه نفرشان يزدي بوده‌اند، در اعتراض به سياست هاي پيشين هاشمي و يا شايد حرف هاي وي ، شعارهايي سر داده اند و اين اقدام سبب به هم ريختن سخنراني شده است و البته معترضان به بيرون از محل هدايت شده اند و بعد هم دستگير شده اند. صدا و سيما هم جريان آشوب حين سخنراني را پخش كرده است. خوب! به نظر مي رسد اتفاق خاصي نيفتاده است. مثل خيلي از كشورهاي غربي ، حين سخنراني يكي از مقامات مسئول ، تنشي پيش آمده و بعد رفع غائله شده است. نكته دوم : برخي سايتها انتقاد كرده بودند كه سردسته معترضان قبلا در يزد سخنراني ميردامادي (‌ نماينده مشاركتي مجلس ششم)‌ را بهم زد و كسي با او برخورد نكرد . اين هم طبيعي به نظر مي رسد. چاقو كه دسته خودش را نمي برد. نكته سوم: برخي ديگر انتقاد كرده اند كه چرا اين اتفاقات هميشه عليه يك جناح خاص و چهره هاي منتقد رخ مي‌دهد . خوب! اين هم طبيعي به نظر مي رسد . ببينيد ! حتي در آمريكا هم كسي جرات ندارد به طور آشكار و مداوم عليه اسرائيل بنويسد و تبليغ كند. بالاخره اين خط قرمزها بايد باشد. حالا يك مدتي فلان چهره ها ، سپرش مي شود و يك مدت، بهمان چهره  مي شود جان فدايش.  نگاهي به رفتار آمريكا در قبال اسرائيل بياندازيد. انگار همه موجوديتش در سيماي اسرائيل خلاصه مي شود. پس با تمام وجود از اسرائيل دفاع مي كند و براي ماندن اسرائيل ، به هر كس و هر چيز حمله مي كند. چرا كسي از اين موضوع انتقاد نمي كند. لابد جراتش نيست. نه! انگار اساسا اين رمز بازي است و  دليل ماندن.