در محل کار قبلی ام ،  مستخدمی داشتیم پر جنب و جوش، مهاجری بود از عراق. هر روز صبح خبر و گزارش می آورد که در عراق چند نفر کشته و زخمی شده اند. و اساسا شده بود منبع خبرهای مربوط به فعالیت های تروریستی در عراق. برخی از همکاران هم گاه به طنز بویژه درباره صدام و القاعده، سوالاتی از او می پرسیدند و او همیشه با ناراحتی می گفت که شما نمی فهمید این خبرها یعنی چه؟ من عراق بوده ام و می دانم چه می گذرد. دیروز یکی از همکاران سابق را دیدم . خیلی افسرده بود. می گفت در عراق یک انفجار رخ داده و زائران یزدی کشته شده اند. می گفت حالا می فهم آن مستخدم از چه حرف می زد. همیشه همینطور است. خیلی از اتفاقات تا برای خودمان رخ ندهد ، متوجه نمی شویم چقدر فاجعه بار هستند. در هر صورت تاسف آور بود و غم انگیز.بویژه اینکه با هزار امید و آرزو رفته بودند و هزار چشم ، امید به بازگشتنشان داشتند.