|
خبری - تحلیلی
|
متن زیر بخشی از یک گزارش سیاسی است که در شماره یکشنبه ( ۱۶ /۸/۸۴) روزنامه خاتم منتشر شده است:برخي با استناد به فراخواندن ناگهاني سفراي ايران در كشورهاي مختلف به بهانه رايزني درباره پرونده هسته اي و سپس اعلام بركناري آنها ، روش بازي هاي جديد دنياي سياست ايران را مانند بازي شطرنج برره اي مي دانند. در اين بازي كه از مهمترين سرگرمي هاي كمدين هاي مشهور سريال طنز شب هاي برره محسوب مي شود ، شطرنج باز اغلب با خودش بازي مي كند . اگر هم بازي با رقيب در كار باشد ، شطرنج باز نه بر اساس قواعد رايج حركت هاي اين بازي كه با حملات ناگهاني فيزيكي و يا با مهره هاي شطرنج ، بازي را به هم مي زند و به اصطلاح به نفع خود تمام مي كند. گاه نيز كوبيدن مشت بر ميز بازي و پرت كردن يك لنگه كفش ، پايان بازي را رقم مي زند. اما بديهي است منطق رفتاري هر فرد و يا گروه در هر عرصه به شدت تحت تاثير دريافت ها و پيش فرض هاي ذهني آنها قرار دارد. در شرايط كنوني دايره خودي ها بسيار تنگ تر از گذشته شده به گونه اي كه انتقاد برخي سران موتلفه را برانگيخته است. به بازي گرفتن مهره هاي وابسته به احزاب اصلاح طلب و حتي اصولگراياني كه سابقه دوستي و همكاري با آنها دارند نيز عملي خيانت آميز تلقي مي شود. بازي در درون يك محدوه بسته و با تائيد گروهي محدودتر در جريان است. تجربه اي كه پيش از اين نتايجي نامطلوب دربرداشته است. شيرفرهاد ( كارگردان سريال شب هاي برره) در سكانسي از بازي مي گفت تا كنون نتوانسته است در بازي شطرنج برره اي خودش را شكست دهد ولي گويا اساتيد اداره كننده احزاب ايراني بر خلاف شير فرهاد در شكست دادن خودشان مهارتي تام دارند . چه با ديگران بازي كنند و چه با خودشان.