کنار خیابان ، منتظر تاکسی ایستاده بودم. مرد از آنطرف خیابان آمد و اسکناسی در صندوق صدقات و امداد انداخت و رفت. بعد هم زنی اینکار را کرد و سرانجام پسر جوانی. همه با نیت پاک ، برای آدمهایی پاک تر. مردی که کنارم ایستاده بود ، گفت: نمی دانند این پول ها کجا می رود؟. گفتم: کجا می روند؟ گفت: توی جیب حزب موتلفه. می دانیم که چنین نیست ولی همین که دست مدیران ارشد کمیته امداد امام به سیاست آلوده است و عضو موتلفه هستند ، سبب می شود که اینهمه نیت پاک ، بدنام شود. دولتی بودن کمیته امداد هم مزید علت است. کسانی را می شناسم که سالهاست در راه جمع آوری کمکهای مردمی برای نیازمندان در قالب بنیادهای خیریه خصوصی فعال هستند ولی هیچگاه چنین اتهاماتی متوجه اشان نیست و همواره دعای خیر بدرقه راهشان. وسط همین بحث ها بودیم که پیرمرد شادابی از راه رسید. دست در جیب کرد و پنجاه تومان راهی صندوق نمود. بغل دستی اینبار موضوع را به پیرمرد گفت. پیرمرد سری تکان داد و گفت: جوان ! دیگران با این پول ها چکار می کنند ،به من ربطی ندارد مهم این است که من کارم را درست انجام می دهم . استدلال چندان درستی نبود ولی جایی برای بحث هم باقی نگذاشت.