صبح در مسیری که می آمدم، در خيابان تيمسار فلاحي ، جنب پارك آزادگان ، پايگاه مقاومت بسيج خبر از برگزاري نشستي با حضور حجه الاسلام مدرسي داده بود. درباره جلسه ديگري هم اطلاع رساني شده بود. نظير اين جلسات در هر كوي و برزن، مسجد و يا پايگاه مقاومت ، هر روز به تعداد فراوان برپاست. صدا و سيما هم با گستردگي تمام در كار تبليغ دين است. مطبوعات ، روضه خواني ها و سفرهاي زيارتي هم در اين مسير قرار دارند. روحانيت هم در تماس مداوم با مردم است. نهادهاي دولتي بسياري در امر تبليغ دين فعال هستند.مهدهاي قران ، كلاس هاي دانشگاهي، حوزه هاي علميه و وقت قابل توجهي از وقت مدرسه ها هم آموزش آموزه هاي ديني اختصاص دارد..... حال شما همينجوري، سرسري، ميزان وفور يا نهادينگي ادبيات و آموزه هاي ديني مثلا پرهيز از غيبت ، دروغ ، تهمت ، رعايت حقوق ديگران ، نظم ، پاكيزگي و ...، را در زندگي روزمره جستجو كنيد. چه مي يابيد؟! نتايج محتمل: ۱- اينهمه هزينه براي تبليغ دين كردن، بيهوده است. ۲- اين روش ها براي تبليغ دين ، بيهوده است ۳- آموزه هاي ديني ، چيزي براي عرضه ندارند. ۴- انسان ها چيزي ياد نمي گيرند. ۵- ما عرضه تبليغ دين را نداريم.... نظر شما چيست؟