حاكميت دوگانه را كه يادتان هست. موضوعي كه سعيد حجاريان بابتش حنجره پاره كرد. اين دوگانگي اكنون به نظر مي رسد چندگانه تر شده است. مثلا در رده هاي بالا و مياني حاكميت و همچنين حاشيه حكومت - در همه حوزه ها - دستگاه هايي كه خود را وابسته به رهبري مي دانند، منصوبان احمدي نژاد ، هواداران هاشمي ، معدود حاميان خاتمي ، وابستگان قاليباف ، عوامل موتلفه ، حاميان مصباح و ... ، هر يك در گوشه اي از حكومت و دولت حضور دارند و به پيشبرد سياست هاي خويش مشغول هستند. اغلب هم سازها ناهمنوا و متضاد جلوه مي كنند. چه در سطح كلان و چه در سطح خرد. شما مثلا در پرونده هسته اي مواضع احمدي نژاد ،‌ لاريجاني ، ولايتي ، هاشمي ، خزعلي و خاتمي را مقايسه كنيد. حتي در موضوعي مانند بودجه متروي تهران ببينيد اين تضادها چقدر پيامد سوء دارد. نمي دانم چه مي شود كرد ولي مي دانم كه در چنين وضعيتي كاري نمي شود كرد. همين قدر هم كه آقايان دولت و مملكت را اداره مي كنند، واقعا هنرمندي مي كنند و جاي سپاس دارد.