شمردم. ۲۵۵ کتاب نخوانده و نیمه خوانده دارم. فكر كردم ديدم عضو هيچ كتابخانه اي نيستم. بيشتر فكركردم. يادم آمد كه كتابخانه ها كه هيچ ، كتابفروشي هاي يزد حدود ده درصد كتاب هاي منتشره كشور را دربر مي گيرند. مي دانيد كه كتاب هاي منتشره در ايران ، شايد يك ده هزارم كتاب هاي منتشره در جهان را شامل نشوند. كتاب جلوي چشمم را ورق زدم. بيست سال پيش نوشته شده بود. چهار سال پيش ترجمه شده بود. دو سال پيش منتشر شده بود و امسال در يزد به فروش رسيده است. اينهمه شكاف و دوري از آنچه مي گذرد. منتشر مي شود. ترجمه مي شود و نمي شود، عجيب است! نه ؟! البته احساس تنهايي نمي كنم. دور و نزديك بسياري را مي شناسم كه وضعشان از من وخيم تر است. واقعا چه انسان هاي بزرگي هستيم. به دوش كشيدن اينهمه "ندانستن "، - محترمانه نوشتم - هنر كمي نيست.... كتاب را مي بندم. وبلاگ نويسي مهم تر است. روزنامه خواندن هم.