احمدی نژاد در یزد است. سخنانش در ورزشگاه شهید نصیری تکراری بود. البته بر خلاف انتظار استقبال چنداني از ايشان نشد. در ورزشگاه شهيد نصيري حدود ده و حداكثر پانزده هزار نفر براي ديدن رئيس جمهور رفته و يا آورده شده بودند. در خيابان ها هم خبري از احساسات پوپوليستي نبود. تعابير سياسي نكنيد ، حال و هواي ورزشگاه شهيد نصيري ، مثل روزهايي بود كه شهيد قندي پشت سر هم مي باخت. رئيس جمهور در نخستين ديدارش با مردم يزد ، درباره انرژی هسته ای ، شوراي امنيت - البته خيلي محتاط تر از قبل سخن مي گفت - و همچنين عليه ليبراليسم و دموكراسي. چيزهاي تازه اي هم درباره كشورهاي آمريكاي لاتين و جنوبي گفت كه حقيقتا بديع و تعجب آور بود. بگذريم! صبح به علت اينكه درگير دادگاه بودم ، نتوانستم به ورزشگاه بروم. بيش از نيمي از اتهاماتم به انتقاداتي كه از رئيس جمهور كرده ام ، بر مي گردد. به عنوان يك دغدغه ذهني ، دوست داشتم از او بپرسم كه چرا وقتي مي توانند از دولت شيطاني آمريكا ويزا بگيرند - و يا چنين انتظاري دارند - و در قلب اين كشور ، شديدترين انتقادات را عليه سياست هاي و برنامه هاي آنها ابراز كنند ، چگونه به عنوان يك شهروند در شهر دارالعباده، به علت انتقاد از او و يا سياست هاي نظام بايد مرتب به دادگاه بروم و پاسخ بدهم كه چي بود و چي نبود...