۱- وسط دعوای ملوان ها دلم به حال دانشجویان عدالتخواه که مدتهاست برای دولت احمدی نژاد یقه پاره می کنند ، سوخت. اين جوان ها كه در ايام عيد هم جمع آوري شدند تا تظاهرات كنند ، دو سه روز پيش كه لاريجاني گفته بود ملوانان نيازي به محاكمه نظامي ندارند ، بيانيه دادند كه فلان مي كنيم و مسئولان مرعوب شدند ولي يهو ديدند كه چند ساعت مانده به پايان اولتيماتوم بلر ، انگليسي ها آزاد شدند، كادو گرفتند و رفتند. بيچاره ها ! تازه شده اند مثل تحكيم وحدتي ها.

2- يادم هست كه دوره خاتمي و دوستانش ، هر وقت كاري مي شد كه تحسين غربي ها برانگيخته مي شد ، سريع وصيتنامه و حرف هاي رهبر فقيد انقلاب روي آنتن صدا و سيما و صفحه اول رسانه هاي مخالفش مي رفت كه هر وقت دشمنان نظام از ما تعرف و تمجيد كنند ، روز مرگ ماست. حالا اين يكي دو روز ، همه تلاش صدا و سيما و رسانه هاي موافق دولت احمدي نژاد بر اين استوار است كه تعريف و تمجيد رسانه ها و مسئولان غربي را دليل موفقيت دولت نهم بدانند.

3- در حاشيه ؛ يه سوتي هم خبرگزاري ايسنا داد. نوشت كه احمدي نژاد پس از دستور آزادي ملوانان و در ديدار با آنها ، با همه ملوانان دست داد. فكر نكنم ديگه اوضاع اينقدر جوگير بوده كه يادشون رفته باشه يكيشون زن هست.