امروز صبح برای دیدن تئاتر بوی تلخ بهشت به سالن تئاتر واقع در بلوار دانشجو رفتم. استقبال خوبی شده بود. با توجه با اینکه ساعت ۱۱ و در ساعت اداری، تئاتر اجرا می شد ( و البته این برنامه ریزی درستی نیست) ، سالن كاملا پر شده بود و برخي ايستاده تماشا مي كردند. بوي تلخ بهشت ايده خلاقانه اي داشت. نبرد خير و شر با بازخواني و يا ساختارشكني روايت هابيل و قابيل. متن ضعيف بود . ديالوگ هاي تكراري، گاه به كلي نمايش را از جذابيت تهي مي ساخت. جسارت كارگردان در بهره گيري از عناصري چون نور و موسيقي خوب بود ولي مشكل اصلي ناهماهنگي بين اجزاي كار بود. در برخي از لحظات واقعا فكر كردم كارگرداني وجود ندارد. اگر بخواهم صربحتر بگويم ، در صورت عدم حضور بازيگران خوبي چون فخر موسوي ، خورشيدنام و ملازينلي ، تماشاي اين نمايش از دقيقه دهم غيرممكن بود. نكته جالب اينكه براي برخي تماشاگران مثلا اينكه لباس بازيگر زن چقدر قشنگ دوخته شده است مهم بود ، نه بازي او. اين روحيات زنانه هم حد و مرز نمي شناسد. خلاصه اينكه بوي تلخ بهشت يك ايده خلاقانه با كارگرداني ضعيف بود. بازي خورشيدنام خوب بود. خيلي شبيه قابيل شده بود. ملازينلي خيلي شبيه هابيل نبود. تلاش مي كرد ولي گاه توي ذوق مي زد. از مرتضي فخر موسوي بيش از اين انتظار داشتم. فخر بازيگر توانائي است ولي در بوي تلخ بهشت ، نقشش، دست و پاي او را بسته بود. بازيگران زن جملگي بد بودند. صداهاي ناخوشايند و نامتناسب و عدم تحرك كافي ، بود و نبود آنها را در برخي دقايق يكسان كرده بود. راستي! پس از مدتها در يزد يك بروشور خوب هم ديدم . هرچند نگاه طراح بروشور سينمائي بود ولي در مجموع كار خوبي بود. بوي تلخ بهشت هم در مجموع قابل قبول بود ،بويژه با توجه به گفته هاي فخر موسوي درباره مشكلات كار و نبود امكانات. امشب ساعت ۱۹هم كار سعيد شهريار به اجرا در مي آيد. شهريار معمولا كارهاي خوبي ارائه مي دهد.