محمد رضا شوق الشعرا ، مطلبي با عنوان بازي با توپ سفيد نوشته است كه من شركت پيشگامان را براي پهن كردن كردن يك دام ياري كرده ام. اگر ذره اي مطمئن بودم كه كسي نوشته هاي شوق را جدي مي گيرد و يا در نوشته هايش رگه هايي هرچند كمرنگ از منطق بچشم مي خورد ، توضيحي درباره مطلبش مي دادم ولي انگارچون هميشه بايد به اين توصيه عمل بايد كرد كه خاموشي بهترين جواب است. البته واقعا دلم براي كساني چون شوق مي سوزد كه قرباني روياها و منفي بافي هاي هميشگي‌‌اش شده است. كاري هم نمي توانم انجام دهم. يعني جيبم خالي است و بوي پول نمي‌دهد و‌گرنه حتما كمكش مي كردم.